AHISKANET

Hangi coÄŸrafyadan,
hangi ulustan,
hangi dinden,
hangi renkten olursak olalım;
aynı dilden ağlayıp
gülüyoruz aynı dilden ama,
konuşamıyoruz aynı dilden!
Ey insan, biz neyiz?

Aynı çeşmenin aynı kurnasından yıkansak
zemzem suyuyla,
vaftiz edilsek;
yine de saldırıp ya parçalıyoruz aç kurtlar gibi
ya boğuyoruz bir kaşık suda
birbirimizi!
Ey insan, biz neyiz?

Toplasak 500 yıllık düşüncemizi
doldurmaz bile bir incir çekirdeğini,
ama patlarsa yok eder tüm evreni!
Ve bizden farklı düşünene
çekeriz en keskin hançerimizi!
Ey insan, biz neyiz?

Yarattığımız her sorun,
tiranlaşıyor zulmün tahtında
o mağrur bakışlarıyla!
Kölelik yapıyoruz bu içi boş tiran parçasına!
Ey insan, biz neyiz?

Sarayların bahçelerinde
çiçek diye yetiştirilen kızgın namlulara
su veren bizleriz!
Gözleri oyulmuş güvercinler uçururuz semalara
ağzında kurumuş zeytin dalıyla!
Ey insan, biz neyiz?

Tuhafız..
Çok tuhafız!
Hatta canlılar dünyasının en anlaşılır
anlaşılamayanıyız!
İğnenin deliği kadar olan aklımızdan dünyayı geçirdiğimizi sanıp
balyozla kıracağımız duvarı kafamızla kırmaya çalışıyoruz!
Ey insan, biz neyiz?

Ve...
Ahhh...
Evet!
Acırız..
İyilik yaparız...
Severiz...

- Hatta ayıptır söylemesi! -
Aşık bile oluruz!
Ama boynumuzu da yaptığımız iyiliklerden ve sevgilerden
örülmüş ilmiklerde buluruz!
Ey insan, biz neyiz?